Ankerbalkgebint

Uit AgriWiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Een ankerbalkgebint is een gebintconstructie waarbij de gebintbalk met een pen door de stijlen heen steekt en daarachter is verankerd met één of twee houten keggen (sleutels of wiggen). Hiermee wordt de oplegging van de gebintbalk stabiel verankerd. Vandaar de naam ankerbalk. Naast de bovengenoemde verbinding ontleent het gebint zijn stabiliteit aan de diagonaal aangebrachte korbelen die met een pen-en-gatverbinding in de gebintbalk en de stijlen zitten. Daarnaast zijn er door de pen- en gatverbindingen ronde gaten geboord waardoor toognagels zijn geslagen waardoor de verbindingen niet zomaar uit elkaar kunnen schanieren. De ankerbalkgebinten zijn in de langsrichting onderling verbonden met de gebint- of bovenplaten. Ten behoeve van de stabiliteit in de lengterichting worden er tussen de gebintplaten en de stijlen windschoren aangebracht.

Verspreiding

Het ankerbalkgebint is kenmerkend voor de hallehuisgroep in vrijwel het gehele land, met uitzondering van grote delen van Friesland, Groningen, Noord-Holland en Zeeland.

Gebreken

Een veel voorkomende schade aan gebinten is het inrotten van de onderzijde van de gebintstijl. Ook kan de onderzijde door het afknagen van het vee erg dun geworden zijn. Dit kan verholpen worden door het aanscherven of inkorten van gebintstijlen.

Bron

  • P.A.M. van Wijk, Boerderijen Bekijken; Historisch boerderijonderzoek in Nederland (Arnhem / Amersfoort 1985), p.68.