Rooisel

Uit AgriWiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Deze boerderij had een hoge witte plint die afgewerkt is met een rood biesje. Of de zwarte plint geschilderd is met kalkverf of is geteerd, is niet te zien. Opvallend is dat de karnmolen een gerooiselde voetmuur heeft. (Detail van een aquarel van J. Verheul uit 1931, Vlaardinger-Ambacht). Bron: Gemeentearchief Rotterdam, collectie Verheul.
Het lijkt wel alsof de tijd hier stilgestaan heeft. Dit interieur straalt de sfeer uit van de tweede helft van de 17de eeuw. De kalklaag is gekleurd met rode dodekop. Foto: Beeldbank Stichting Boerderij & Erf.

Stallen van boerderijen in het Groene Hart werden vroeger ieder jaar gewit. Naast gewone witte kalkverf werd de stal ook vaak versierd door gekleurde kalkverven te gebruiken. Welke kleuren men gebruikte en waarop toepaste verschilde per regio, maar ook per boerderij.

Om gekleurde witkalk te krijgen kon er eenvoudig wat pigment aan de witte kalk of kalkcaseïne toegevoegd worden. Even goed roeren en klaar. Als er een rode oker, IJzeroxide rood, Engels rood of rode dodekop wordt toegevoegd, dan wordt de verf rooisel genoemd. Gerooiselde wanden komen frequent voor bij boerderijen. In werkruimtes, op het onderste deel van een gevel en heel vaak op de poeren van de gebinten. Het wordt ook wel eens toegepast als een sierlijke bies boven een witte plint.

Verder lezen

Bron

Deze tekst is gebaseerd op:

  • Ineke de Visser, Kleur op boerderijen. In het groene hart van Holland (Hardinxveld-Giessendam 2006)

Deze publicatie is tot stand gekomen door eigen onderzoek en o.a. de volgende bronnen:

  • M. de Keijzer en P. Keune, Pigmenten en bindmiddelen (Amsterdam, 2001)
  • L. Simis, bewerkt door H. Janse, en J. Berghuis jr., Schilder- en Verfkunst (’s-Gravenhage, z.j.)
  • H.J. Zantkuyl, Bouwen in Amsterdam (Amsterdam, 1973-1992 p. 94-108)