Geelsel

De binnenkant van deze schouw is geschilderd met kalkverf met zwartsel (vermoedelijk ijzeroxide zwart). De zijkant van de schouw is geschilderd met kalkverf met gele oker. De bovenzijde van het waterfornuis met kalkverf en loodmenie. Foto: Bureau Helsdingen.

Stallen van boerderijen in het Groene Hart werden vroeger ieder jaar gewit. Naast gewone witte kalkverf werd de stal ook vaak versierd door gekleurde kalkverven te gebruiken. Welke kleuren men gebruikte en waarop toepaste verschilde per regio, maar ook per boerderij.

Om gekleurde witkalk te krijgen kon er eenvoudig wat pigment aan de witte kalk of kalkcaseïne toegevoegd worden. Even goed roeren en klaar. Door toevoeging van gele pigmenten krijgt men geelsel. Dit komt veel minder vaak voor dan rooisel. Dit is bijvoorbeeld aangetroffen in een keuken rondom het waterfornuis, op een schoftboom en op een schouwboezem.

Verder lezen

• 1.0 Historisch verantwoord kleurgebruik
• 2.0 Stel het nadenken over kleuren niet uit tot de schilder komt
• 3.0 Traditionele verf
• 4.0 Kalkverf en andere waterachtige verven
  • 4.1 Witten
    • 4.2 Kalkverf
    • 4.3 Kalkcaseïneverf
    • 4.4 Krijtverf
    • 4.5 Veegvast
  • 4.6 Gekleurde kalkverven
    • 4.7 Rooisel
    • 4.8 Geelsel
    • 4.9 Zwartsel
    • 4.10 Blauwsel

Bron

Deze tekst is gebaseerd op:

• Ineke de Visser, Kleur op boerderijen. In het groene hart van Holland (Hardinxveld-Giessendam 2006)

Deze publicatie is tot stand gekomen door eigen onderzoek en o.a. de volgende bronnen:

• M. de Keijzer en P. Keune, Pigmenten en bindmiddelen (Amsterdam, 2001)
• L. Simis, bewerkt door H. Janse, en J. Berghuis jr., Schilder- en Verfkunst (’s-Gravenhage, z.j.)
• H.J. Zantkuyl, Bouwen in Amsterdam (Amsterdam, 1973-1992 p. 94-108)