Pen

Pen (a) Verdund einde ter opsluiting in een uitgestoken gat van een ander element. Zie ook: Spatpen

1. 'Stift, spie, cilinder- of kegelvormig staafje waarmee men iets vastslaat of opsluit. Ook: pin.'
2. '(Vast) Rechthoekig of rond gehakt dunner gedeelte aan het einde van een stuk hout, dienende om ingelaten te worden in een overeenkomend gat van een anders stuk (pen-en-gat).'

(E.J. Haslinghuis en H. Janse, Bouwkundige termen, Verklarend woordenboek van de westerse architectuur- en bouwhistorie (4de druk, Leiden 2001), p.349)

Verder lezen

• Het boek ''Historische houtconstructies in Nederland''
• 1.0 Gebinten
• 2.0 Kapspanten
• 3.0 Kappen zonder spanten
• 4.0 Elementen
• 5.0 Houtverbindingen
  • 5.1 Bewerkingen
    • Stuik
    • Pen
    • Gemenageerde pen
    • Spatpen
    • Gat
    • Lip
    • Verloren lip
    • Keep
    • Tand
    • Zwaluwstaart
    • Hiel
    • Verstek
    • Loef
    • Borst
    • Voorloef
    • Groef
    • Messing
    • Velling(kant)
    • Sponning
    • Kloostersponning
  • 5.2 Losse hulpmiddelen
  • 5.3 Verbindingen

Bron

De tekst is gebaseerd op:

• E.J. Haslinghuis en H. Janse, Bouwkundige termen, Verklarend woordenboek van de westerse architectuur- en bouwhistorie (4de druk, Leiden 2001), p.349.
• G. Berends, Historische houtconstructies in Nederland, Arnhem 1999