Pen

Pen (a) Verdund einde ter opsluiting in een uitgestoken gat van een ander element of een Spatpen (b) Korte verbreding aan de basis van een overigens versmalde pen

1. 'Stift, spie, cilinder- of kegelvormig staafje waarmee men iets vastslaat of opsluit. Ook: pin.'
2. '(Vast) Rechthoekig of rond gehakt dunner gedeelte aan het einde van een stuk hout, dienende om ingelaten te worden in een overeenkomend gat van een anders stuk (pen-en-gat).'

(E.J. Haslinghuis en H. Janse, Bouwkundige termen, Verklarend woordenboek van de westerse architectuur- en bouwhistorie (4de druk, Leiden 2001), p.349)

Verder lezen

• Het boek ''Historische houtconstructies in Nederland''
• 1.0 Gebinten
• 2.0 Kapspanten
• 3.0 Kappen zonder spanten
• 4.0 Elementen
• 5.0 Houtverbindingen
  • 5.1 Bewerkingen
    • Struik
    • Pen
    • Gemenageerde pen
    • Spatpen
    • Gat
    • Lip
    • Verloren lip
    • Keep
    • Tand
    • Zwaluwstaart
    • Hiel of hak
    • Verstek
    • Loef
    • Borst
    • Voorloef
    • Groef
    • Messing of veer
    • Velling(kant)
    • Sponning
    • Kloostersponning
  • 5.2 Losse hulpmiddelen
  • 5.3 Verbindingen

Bron

De tekst is gebaseerd op:

• E.J. Haslinghuis en H. Janse, Bouwkundige termen, Verklarend woordenboek van de westerse architectuur- en bouwhistorie (4de druk, Leiden 2001), p.349.
• G. Berends, Historische houtconstructies in Nederland, Arnhem 1999